Bieszczady i Beskid Niski od tysiąca lat stanowią pogranicze krajów, kultur, wreszcie pogranicze narodów. Na jego historię i współczesność zawsze wpływał fakt zarówno peryferyjnego położenia w stosunku do centralnych obszarów właściwych krain, jak i łatwiejsza możliwość przenikania zwyczajów, kultur, narodów i języków. Tak jak każde pogranicze, tak samo Beskid Niski i Bieszczady od dawna stanowiły niejako pomost pomiędzy sąsiednimi krajami. Takie peryferyjne, pograniczne położenie, z natury rzeczy niespokojne, obfitujące z jednej strony w potyczki i wojny, z drugiej strony charakteryzujące się wzmożoną wymianą kulturalną, wytworzyło specyficzny klimat i charakter regionu. Przed tysiącem lat było to pogranicze Polski, Rusi i Węgier. Kazimierz Wielki, przyłączając Ruś Halicką w 1340 r. do Korony, trwale związał północne stoki Karpat z Polską. Konieczność stałej obrony pogranicza przed najazdami tatarskimi czy też węgierskimi sprawiła, że wzniesiono zamki w Odrzykoniu, Bieczu, na Górze Sobień koło Załuża, w późniejszym czasie także w Sanoku, Lesku i Rymanowie. Fortyfikowano także miasta. Krosno posiadało jako jedno z kilku miast w całej Polsce podwójną linię murów miejskich. Pozostały w krajobrazie także liczne ślady założeń obronnych dworków szlacheckich. Pogranicze to stały przepływ towarów i ludzi. Przez przełęcze karpackie przez wieki ciągnęli kupcy. Zyski z handlu transgranicznego były podstawą bogactwa tutejszych miast: Krosna, Sanoka, Jasła, Biecza, Dukli, Jaślisk i innych.

Tschenstochau ist eine gute Stadt Die Stadt Tschenstochau ist dank dem Gnadenbild der Muttergottes, der Schwarzen Madonna weltbekannt. Zum Gnadenbild im Paulinerkloster auf dem Berg Jasna Góra pilgern Menschen mit einer Bitte oder mit einem Dank im Herzen. Die Pilger haben Tschenstochau zu einem der wichtigsten Wallfahrtszentren der Welt gemacht. Jahr für Jahr wird das Heiligtum im Durchschnitt von 4 bis 5 Millionen Pilgern aus 80 Ländern der Erde besucht. Ein Phänomen im Weltmaßstab sind die Wanderwallfahrten, mit denen über 200000 Pilger ziehen und deren Teilnehmer bis zu 600 Kilometer und 20 Tage unterwegs sind. Die lokale Presselandschaft blühte auf. 1925 wurde die Erzdiözese Tschenstochau geschaffen, die von Papst Johannes Paul II 1992 in den Rang einer Metropole erhoben wurde. Sein investitionsfreundliches Klima hat Tschenstochau bis heute bewahrt. Das moderne Tschenstochau ist eine Großstadt mit hervorragender Infrastruktur und einer bedeutenden gesellschaftlich-wirtschaftlichen Basis. Tschenstochau ist eine Studentenstadt: es gibt neun Hochschulen, an denen über vierzigtausend Studenten eingeschrieben sind. Als kulturelles Zentrum schöpft Tschenstochau aus seiner Tradition und Geschichte und besticht mit einem vollen Veranstaltungskalender. Sie ist auch eine weltoffene Stadt. Einen besonderen Glanz verleiht ihr der vom Europarat als erster polnischen Stadt verliehene Europapreis. An Ihren Aufenthalt in Tschenstochau, die einzigartige Atmosphäre der Alleen und Gassen rund um das Kloster, die vielen Sehenswürdigkeiten, und die Museen und Kunstgalerien, die Sie in ihren Bann gezogen haben, werden Sie sich sicher gern erinnern.

Die Gemeinde fast mit seiner Reichweite süd-westlichen Teile der Gebirgssenkung von Duszniki und den größeren Teile von Stadt besitzt den Tal des Flusses Bystrzyca Dusznicka mit seinen Nebenflüsse: Podgórna und Jastrzębnik mit Bramecka Woda. Duszniki grenzen von Osten und Norden mit mit Gemeinde Szczytna, und von Nordwesten mit Gemeinde Lewin. Die westliche und südliche Grenze er Stadt, die durch die Gipfeloberfläche von Orlickie-Gebirge läuft, ist gleichzeitig die Staatsgrenze mit der Tschechischen Republik. In den Verwaltungsgrenzen der Gemeinde befinden sich absonderne, durch Wälder isolierte Bebaungskomplexe, die verschiedene Funktionen haben: die Stadt, der Kurort, Podgórze, Graniczna, Zieleniec, Kozia Hala, Jamrozowa Polana und Wapienniki.

Pomyślny rozwój Helu przerwał wybuch II wojny światowej. Półwysep stanowił jeden z najdłużej broniących się obszarów kraju. Skapitulował dopiero 2 pażdziernika, w kilka dni po kapitulacji Warszawy. Garnizon polski liczył niespełna 3000 żołnierzy i oficerów. W jego skład wchodziła jedna bateria im. H Laskowskiego, składająca się z 4 dział 152 mm, oraz działa mniejszych kalibrów i przeciwlotnicze.     Stawił czoło wojskom niemieckim znacznie silniejszym i lepiej uzbrojonym. Hel został wyzwolony jako ostatnie z osiedli polskich 10 maja 1945 roku.     Od zakończenia II wojny światowej do roku 1996 dostęp do Helu był ograniczony ze względów militarnych. W rozwoju miasta dużą rolę odegrały przeobrażenia społeczne. Powstaje przedsiębiorstwo połowów "Arka", a w 1959 - "Koga". Oprócz tego funkcjonują wędzarnie ryb. Wzrasta ruch turystyczny. Z chwilą wybudowania drogi stworzono także połączenia PKS. Systematycznie modernizowane są i odnawiane urządzenia plażowe. Polepszenie infrastruktury turystycznej uznano za priorytetowy kierunek działań władz miasta. Obecnie w Helu istnieją dwa porty: rybacki i wojenny. Port rybacki funkcjonuje jako baza kutrów i jako przystań żeglugi pasażerskiej oraz jako przystań jachtów.